Ze trekt erop uit, een reis door haar zijn, door de menselijkheid door het lichaam door ontmoetingen door het leven. Haar verwondering, grote wil en nieuwsgierigheid zet haar tot actie, ze fietst de wereld in. Een onbewuste reis, die zich leid naar Costa Rica Purta VIejo. De plek waar Pura Vida geboren word. De twee woorden die dwars door haar lijf gaan.

       Dit is het, Pura Vida blijkt een herinnering te zijn aan meisje die ze altijd al was. Een meisje die toen tussen geiten al het complete leven wou ervaren en voelen.

      Het gewone onbevangen Friese Meisje Pura Vida is geen reisverslag. Het is een ode aan menselijkheid, aan eerlijkheid en aan de ontmoeting. Aan het gesprek dat we niet meer voeren. Aan opkijken. Aan de mens, gewoon de mens, in alles wat hij tegelijk kan zijn: mooi, ingewikkeld, gebroken en heel.